Oog in oog met Mireille Liong A Kong

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Amsterdam 27 september 2011,

Onlangs sprak ik in Amsterdam de sympathieke en intelligente Mireille Liong A Kong. Ik nam met haar een kijkje in haar biografische voorgeschiedenis om vervolgens een brug te slaan naar haar  sportverleden en naar haar eigen bedrijf, het bedrijf waarmee ze haar persoonlijke visie op kroeshaar, uitdraagt.

Mireille: ‘mijn ouders hebben me meegegeven om altijd het maximale aan prestaties uit jezelf naar boven te halen. Het kon ze niet schelen als je schoonmaakster zou worden, maar je moest dan wel de beste schoonmaakster zijn’.

Terug in de tijd met Mireille.

Mireille is geboren in Utrecht. Zij komt uit een gezin met drie kinderen. Haar moeder is enkele jaren geleden overleden. Mireille verbleef na haar geboorte slechts kort in Nederland. Het gezin verbleef toentertijd in Nederland in verband met een studie van haar vader. Nadat haar vader de studie had afgerond, keerde het gezin terug naar Suriname. Zij hebben zich vervolgens gevestigd in het stadje Wageningen in het district Nickerie. Haar vader was toen werkzaam als hoofd van de afdeling Personeel en Organisatie van de Stichting Machinale landbouw. Haar moeder deed sociaal werk in de samenleving.

 

altHoe was je jeugd?

‘Ik kom uit een heel prettig gezin. Ik heb altijd goed kunnen opschieten met mijn ouders en mijn broer en jongere zus. Uiteraard had ik net als in elk gezin weleens ruzie met mijn broer en zusje, maar dat mag geen naam hebben.

Je beseft tijdens je jeugd niet hoe bijzonder het is om de tafel te mogen dekken en als gezin aan tafel te zitten. Dat je ouders aan je vragen, wat heb je vandaag op school geleerd? Na het eten moesten wij gaan rusten, om drie uur in de middag, mochten we buiten gaan spelen. In de vroege avond dronk ik mijn thee met melk keurig op, ondanks ik er niet van hield’, zei ze lachend.

‘Mijn ouders hebben me meegegeven om altijd het maximale aan prestaties uit jezelf naar boven te halen. Het kon ze niet schelen als je schoonmaakster zou worden, maar je moest dan wel de beste schoonmaakster zijn. Ze hebben ons veel liefde gegeven en ze hebben ons altijd gesteund. Ik heb geleerd om te delen met armen. We hebben de boodschap meegekregen van huis om nooit te denken dat we meer zijn dan anderen. We werden dus “klaargestoomd” om succesvol te zijn in de samenleving. In het dagelijks leven teer ik op de normen en waarden die ik uit mijn opvoeding in Suriname heb meegekregen’

 

 

Mireille geflankeerd door haar vader en moeder.

 ‘Ik heb samen met mijn broer en zus gespeeld bij de Padi Devils in Wageningen. Er waren toen enkele sporters lid van de club die later hun naam op de sport wisten te drukken zoals Robert Griffith, Floyd Griffith, Orpheo Winter en mijn broer Jeff. De ploeg stond onder leiding van mijn vader tevens oprichter en later ook mede-oprichter van Real Sranang in Nederland’.

‘Ik heb echt de ideale jeugd gehad, ook qua sport. Ik heb veel sporten beoefend: zwemmen deden we in het zwembad Flamingo, badminton, tafeltennis, tennis, ballet waterskiën, judo volleybal en basketbal. Alle sportvoorzieningen waren praktisch gezien op loopafstand van mijn ouderlijke woning. Ik beschouw het achteraf gezien als een privilege dat ik zoveel verschillende sporten heb mogen beoefenen. Het is in de hedendaagse wereld bijna onmogelijk om dit te realiseren.

Ik heb samen met mijn broer en zus gespeeld bij de Padi Devils in Wageningen. Er waren toen enkele sporters lid van de club die later hun naam op de sport wisten te drukken zoals Robert Griffith, Floyd Griffith, Orpheo Winter en mijn broer Jeff. De ploeg stond onder leiding van mijn vader, tevens oprichter en later ook mede-oprichter van Real Sranang in Nederland’.

alt


Bron: Dagblad Suriname.


De sporthal Masanga.

De sporthal Masanga in Wageningen is thans een vervallen gebouw. Via internet heeft Mireille recentelijk foto's van het vervallen gebouw gezien. Haar laatste bezoek aan Wageningen dateert uit 2006, ongeveer een jaar na het overlijden van haar moeder. Ze heeft met pijn in haar hart moeten constateren dat Wageningen sterk achteruit is gegaan ‘het is nu vergane glorie’.

Interviewer; ‘ik heb in mijn jeugd ook de gelegenheid gehad om met basketbalclub De Arend een trainingskamp te houden in de Masanga sporthal, waarbij de ploeg toen de nachten doorbracht in de aparte slaapvoorziening van de hal. In die zin had de hal meer mogelijkheden dan de Ismay van Wilgensporthal in Paramaribo’.

 

altHoe oud was je toen je naar Paramaribo vertrok?

‘Op mijn veertiende vertrokken we naar Paramaribo. De toenmalige machthebbers hadden mijn vader gevraagd zijn werkzaamheden over te dragen aan het gezag. Ik moet zeggen, dat kwam op een goed moment, Paramaribo, was toen een mooie nieuwe uitdaging en het paste precies in mijn ontwikkeling. Ik ging naar een nieuwe school en ben daarnaast flink gaan sporten. In Paramaribo heb ik op de Christus Koningschool (foto links) en op de Algemene Middelbare School (AMS) gezeten’.

Wat heb je in Paramaribo op sportgebied gedaan?

‘In Paramaribo heb ik gevolleybald bij Oase en bij Condor, dit ongeveer 5 jaar, waarbij ik toen samenspeelde met Leatitia Griffith, voormalig tweede kamerlid voor de VVD. De ploeg stond toen reeds onder leiding van Eric Aikman die ik samen met Orlando Renfurm tot de categorie sporticonen in Suriname reken. Ze dragen de sport een warm hart toe, ze doen dat met heel veel passie. Verder heb ik gebasketbald voor Yellow Birds, ik speelde in de eerste- en tweede klasse. Ik ben ook zeer actief geweest met tafeltennis en ben kampioen van Paramaribo geweest’.

Hoe oud was je toen je naar Nederland vertrok?

‘Ik was 19 jaar oud. Ik wilde tandheelkunde in Nederland gaan studeren, maar werd uitgeloot. Ik besloot toen informatica te gaan studeren aan de Universiteit van Amsterdam, ik wist in het begin niet zo goed wat ik met de studie aan moest, maar ik heb er geen spijt van gehad. Het bleek later precies te zijn wat ik nodig had om mijn eigen bedrijf te kunnen opzetten. De studie was goed voor de verdere ontwikkeling van mijn analytisch denkvermogen. Ik heb na mijn studie verschillende baantjes gehad bij consultancy bedrijven. Ik heb onder andere bij CMG gewerkt. Op een gegeven moment werkte ik voor een Amerikaans bedrijf en werd toen in New York gedetacheerd. Ik heb na mijn studie nog ongeveer 13 jaar gewoond in Nederland’.

Heb je gesport in Nederland?

‘Ik deed aan squashen, ik speelde in competitieverband en heb in Nederland bij de top 50 gezeten’.

Je hebt in drie landen gewoond, wat doet dat met je innerlijke mens?

‘Ik heb van alle landen waar ik gewoond heb iets meegenomen, of het nou positief of negatief was. Eigenlijk wordt ik overal gezien als een buitenlander, ook in Suriname. In New York kan men denk ik aan mijn uiterlijk en kleding vaststellen dat ik geen “native” ben. Als je het goed analyseert hoor je eigenlijk nergens meer bij, maar goed, ik heb de Nederlandse nationaliteit, maar voel me Surinaams’.

altHuwelijk.

Mireille woont thans in Brooklyn New York. Zij is getrouwd me Harvey Wirth. Ze moest er even over nadenken om het zeker te weten, maar op 18 oktober is zij 9 jaar getrouwd. ‘Mijn echtgenoot en ik zijn hopeloos als het om cijfers en jaartallen gaat, maar gelukkig houden wij heel erg van elkaar’. 

Mireille heeft geen kinderen, ze heeft wel een kinderwens. Ze hoort wel het “getik van de biologische klok”. ‘Als het er niet van komt, is het geen probleem’, zegt zij. ‘Ik heb hier innerlijk vrede mee. Ik heb mensen om mij heen ongelukkig zien worden vanwege een kinderwens die obsessieve vormen aannam, dat wil ik absoluut niet meemaken. I have a rich and full life at the moment, dus dat zit wel goed’.

Wat zijn je positieve- en negatieve eigenschappen?

‘Mijn negatieve eigenschappen zijn dat ik erg koppig en ongeduldig kan zijn. Daar tegenover staat dat ik zeer gedreven ben en een positieve instelling heb ik het leven and most of all, I am down to earth’.

 Hoe ontstond je belangstelling om met kroeshaar te gaan pionieren?

‘Ik woonde in Nederland en had mijn haar voor de zoveelste keer laten “relaxen” en kreeg last van haaruitval. Ik was bang om kaal te worden, maar bleef “relaxen”. Mijn toenmalige vriend, zei tegen me, je hebt een complex. Ik kon toen deze uitspraak niet op de juiste waarde inschatten, maar vroeg me wel af  waarom moet ik met kroeshaar moest  rondlopen, het was trouwens niet in de mode. Na 3 verschillende episodes met “relaxen”, waarbij mijn haar steeds kapot ging, vond ik dat er een koerswijziging moest plaatsvinden. Ik wilde stoppen met relaxen en wilde geen wave hebben. Ik liet mijn haren toen vlechten’.

‘Ik was op een gegeven moment een jaar gestopt met “relaxen” en was dus zoals eerder gezegd overgestapt op vlechten. Ik had een keer een afspraak gemaakt met mijn kapster, zij was ziek geworden en het was zondag. Ik heb stad en land afgebeld om iemand te vinden om mijn haar te vlechten. Ik vond niemand. Ik zat spreekwoordelijk gezien met de handen in het haar. Ik was de volgende dag genoodzaakt mij ziek te melden. Daar zat ik weer bij de kapster om mijn haar noodgedwongen te “relaxen”. Ik voelde me zwaar ellendig bij de wetenschap dat ik opnieuw last zou krijgen van haaruitval. Het drong toen tot me door dat ik zelf verantwoordelijk was voor de gezondheid van mijn haar en hoofdhuid. Het probleem werd mij helder, ik kon niet omgaan met mijn eigen haar, mijn kroeshaar. Dat was dus het probleem, het was niet de schuld van de kapster. Het viel me op dat veel mensen die hun haar “relaxten” last hadden van haaruitval. Toen pas kon ik de opmerking van mijn toenmalige vriend plaatsen, ik snapte wat bij bedoelde met je hebt een complex. Ik schaamde me dus voor mijn kroeshaar. De modetrend was toen dat je niet representatief was als je met kroeshaar voor de dag kwam. Als je het toch deed kreeg je opmerkingen naar je hoofd geslingerd als: je hebt lef, hoe kan je zo rondlopen. Het bizarre eraan was dat je wel complimenten over je haar kon oogsten van witte mensen, zei konden spontaan zeggen, wat zit je haar leuk!

Weet je, er is sprake van een disconnectie, hoe wij als zwarten met elkaar omgaan. Verder ben ik van mening dat wanneer je van je haar houdt je het toch niet gaat vernietigen, wie wil nou een kale plek op het hoofd?’

Hoe kwam je op het idee om een boek te gaan schrijven over kroeshaar?

‘Toen ik me in New York had gevestigd, begon ik alle tijdschriften met kroeshaar als onderwerp te verzamelen. Er waren geen boeken over kroeshaar. Ik kwam toen op het idee om zelf een boek te gaan schrijven. Ik had per slot van rekening veel informatie verzameld en ik was ervaringsdeskundige. Ik had allerhande “relaxers” in verschillende frequenties gebruikt en niet te vergeten, het koste kapitalen. Kijk, ik ben een ongeduldig mens en het duurt 4 tot 5 uur voordat je haar “gerelaxed” is.  Het brandt en doet dus pijn en je zit al die tijd niets te doen bij de kapster. Ik zal je vertellen, de eerste editie van mijn boek Kroeshaar, was binnen een maand uitverkocht.  Ik heb later een tweede boek geschreven over de transformatie van “gerelaxed” haar naar Kroeshaar. Ook over dit onderwerp was er nauwelijks informatie te vinden. Ik heb in deze fase goed gebruik kunnen maken van mijn informatica achtergrond, ik heb mijn eigen website gebouwd en doe daar zelf het beheer en onderhoud van’.

Speelt de slavernij- of spelen de naweeën van de slavernij nog een rol als het om kroeshaar gaat?

‘In Afrika waren de kapsels geïntegreerd in de persoon, daarmee bedoel ik dat kapsels werden gebruikt om te communiceren met de omgeving. Bij overlijden of bij een huwelijk werd altijd een apart kapsel gedragen. Tijdens de slavernij werden de Afrikaanse kroeshaarkapsels als banaal of aanstootgevend gezien door de slaveneigenaren. Ze mochten niet worden gedragen en door het lange- en harde werken op de plantages was er voor de vrouwen geen tijd om het haar te verzorgen. Het kroeshaar is stelselmatig gedenigreerd. In het bedrijfsleven kon of kan je geweerd worden op basis van kroeshaar. Daarom is de relaxer uitgevonden, zodat de zwarte vrouw ook erbij kon horen.  Het is jammer dat vanwege de slavernij veel kennis en kunde verloren is gegaan over kroeshaar’.

Welke vooroordelen kom je tegen in de praktijk als het om kroeshaar gaat?

‘Nou ik kan bij mezelf beginnen, mie wirie e broko kang’ zegt Mireille lachend. ‘Ik heb kroeshaar, mensen laten zich soms verleiden door mijn Chinese achternaam en denken dat mijn haar niet kroes is. Ik stuit nog steeds op het gegeven van light skin is good, dark skin is bad.  Als je met kroes haar rondloopt wordt er weleens gedacht dat je geld tekort komt om je haar te verzorgen. Het is hard en het is moeilijk te verzorgen. Als je dreadlocks hebt, ben je een “smoker”. Als je cornrows (kwie kwie ba) hebt, ben je een dief. Een ander vooroordeel is, dat met “gerelaxed” haar deuren voor je open gaan. Sommige vrouwen voelen zich niet mooi, met kroes haar en menen minder belangstelling van mannen te genieten. Als je wordt geleerd dat kroeshaar minder is, gaat het je beïnvloeden.

Daarom is het mijn doel om te werken aan de gezondheid van het haar van de zwarte vrouw. Ook een stukje bewustwording speelt hierbij een rol. Het “slavernijverhaal” willen ze niet weten, dus pas ik het ook niet toe, ze willen mooi zijn, dus daar help ik ze bij’.

 
altHoe keek je als kind aan tegen je eigen haar?

‘Ik heb als kind altijd van mijn haar gehouden. Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik met de kennis van nu niet zo lang zou  zijn doorgegaan met met “relaxen” van mijn haar’.

Hoe loopt het met je bedrijf?

‘Mijn website going-natural.com telt ongeveer 25.000 gebruikers. Daarnaast heb ik ook de website kroeshaar.com. Ik heb nog niet de volledige markt in de Verenigde Staten veroverd, dat zal veel tijd en energie kosten en vragen om een langzame uitbreiding. Ik moet dus simpel gezegd, meer van hetzelfde doen. Ik heb verder mijn eigen miss naturel- en miss kroeshaar verkiezing. Ik heb een visie over kroeshaar die ik met alle liefde uitdraag’.

Wat hoop je over 10 jaar bereikt te hebben? 

‘Ik hoop over 10 jaar Amerika veroverd te hebben. Als het hedendaagse percentage haaruitval bij zwarte vrouwen van 73 procent, verminderd is met 5 %, ben ik dik tevreden. Verder zou ik tegen die tijd willen genieten van mijn pensioen in Suriname’.

Hoe ben je aan je recepten gekomen?

‘Ik heb veel op mijn eigen haar uitgeprobeerd. Zo ben ik te weten gekomen wat werkt en wat niet werkt, dus de trial and error methode. Ik werk met haarproducten die op natuurlijke basis zijn samengesteld en ik heb informatie verzameld in Suriname uit de overleveringen, informatie dus over wat wel goed- of slecht is voor je haar’.

Ontplooi je ook activiteiten in Suriname?

‘Ik heb in Suriname tweemaal met succes een Sabi Wiri Day georganiseerd. Er is nog geen structureel vervolg, maar ik ben aan het nadenken over een formule, hoe ik dat het beste zou kunnen aanpakken’.

Terug naar de sport Mireille, wie is je favoriete tennisser van dit moment?

‘Ik heb niet echt een favoriet, maar ik vind het wel leuk om naar het spel van spelers als Nadal en Djokovic te kijken. Ik heb voor mijn website ooit Yannick Noah geïnterviewd. Het was een bijzondere ontmoeting. Tijdens dit interview vertelde Yannick openhartig over de speciale band die hij had met Arthur Ashe, de man die hij op 13-jarige leeftijd in Kameroen ontmoette. Hij wist toen tijdens een clinic zoveel indruk op Ashe te maken dat hij een studieplek voor Noah regelde op een tennisacademie in Frankrijk. Later hebben ze samen furore weten te maken tijdens Wimbledon. Kijk naar de impact van deze keuzen, de zoon van Noah speelt thans bij de Chicago Bulls. Dit vind ik mooi. De focus zou in onze samenleving veel meer moeten worden gelegd op ‘Black helping Tradition’. Onze samenleving zou die "krabbenmentaliteit" (libie nek kraboe ien wang barie), achter zich moeten laten. Hier zou ik in de toekomst graag wat meer mee willen doen’.

Het gehele interview met Yannick Noah kunt u lezen op www.surinamsports.com of op http://going-natural.com/Behind-the-Napps/Yannick-Noah.html

altWat is je mening over Michael Jordan, Lebron James en Kobe Bryant?

‘Mijn favoriet tussen hen is Michael Jordan. Hij is slim, beleefd, he's got the looks en hij is een goede zakenman. Hij was zeer getalenteerd als speler en hij komt uit een middenstandsgezin. LeBron James moet zich nog ontwikkelen. Hij heeft een andere achtergrond dan Michael Jordan. Hij staat onder enorme druk, de pers speelt hier ook een rol in, zeker als ze mede helpen bepalen hoe je sporttoekomst eruit gaat zien. Kijk ik woon in Amerika en weet dat er een verdienmodel aan zulke spelers hangt voor de pers en organisaties. Cleveland had James moeten toestaan om zonder problemen te vertrekken, iedereen zat op hem te azen. Ik vond het goed dat hij zijn keuze naar zichzelf heeft toegetrokken en bij zichzelf heeft gehouden. It was time for him to move on. Had James een betere achtergrond gehad, dan had hij bepaalde fouten vast kunnen voorkomen, nu moet hij het zelf ontdekken.

De uitspraken die hij heeft gedaan na de play-offs in de richting van zijn criticasters waren fout. Wanneer je genadeloos wordt afgestraft door het publiek en de media, leer je uiteindelijk net als Serena Williams om je sportattitude te veranderen’.

‘I don't like Koby, dit vanwege het verkrachtingsschandaal. Als NBA speler zou hij beter hebben moeten weten om zich niet met al zijn miljoenen te vergrijpen aan een kamermeisje. Ik heb daar als vrouw geen respect voor. Je bent nota bene een grote ster’, zei Mireille zichtbaar geïrriteerd. Bryant is altijd op zoek naar aandacht, vandaar de strijd met Shaquille O’Neal toen die nog bij de Lakers speelde. Maar als Bryant mij zou vragen om zijn haar te doen, zou ik het wel doen’, zei Mireille lachend.

Wat zou je willen doe voor de sport in Suriname?

‘Ik zou best mijn input kunnen geven om een sportclub te sponsoren met wedstrijdkleding’.

Doe je zelf nog steeds aan sport?

‘Ik doe 3 keer in de week aan fitness’.

Volg je het sportnieuws in Suriname?

‘Neen, maar ik beloof dat ik vaker een kijkje zal nemen op www.surinamsports.com  om op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen’.

Natuurlijk heb ik als interviewer van de gelegenheid gebruik gemaakt om Mireille in consult te vragen voor mijn eigen haar. Het advies dat ze gaf? Wel uuh, ook ik moet gauw mijn koers gaan wijzigen.

 

 alt

 

 

 

 

 

 

 

If you want to order hair products, go to:
http://going-natural.com/
www.kroeshaar.com

U bevindt zich hier: Home Artikelen Interviews Oog in oog met Mireille Liong A Kong

© 2012 |  Websitebeheer | Beheerpaneel
Website ontwikkeld door XI WebDesign 2012