In the spotlights: Earl van Wilgen

EarlvWilgen

Earl van Wilgen, de man die beschikt over ongekende hoeveelheid veerkracht, gaat aan kop in het peleton. Foto Terence Oosterwolde.

Door Marlon Caupain

Hoe gek is het om een sporter te interviewen die je als interviewer, nooit aan het werk hebt gezien. Toch heeft dit gegeven mij er niet van kunnen weerhouden, om Earl van Wilgen te benaderen met het verzoek hem te interviewen. Er  waren enkele zaken die ontzettend mijn aandacht trokken tijdens het interview. Earl die zoon is van Suriname’s eigen legende op basketbalgebied, wijlen Hesdy van Wilgen, is een man die over een opvallend grote dosis wilskracht blijkt te beschikken. Daarnaast beschikt bij over een enorme dosis veerkracht en weet hij zich uit de diepste dalen, een weg omhoog te klimmen. Een echte (over)winnaar dus!. Verder geeft sportjournalist Terence Oosterwolde, die de ontwikkelingen van Earl in de loop der jaren, op de voet volgde, een scherpe analyse op het functioneren van deze topsporter.

Welke sporten heb je in het verleden beoefend?

‘Ik heb een beetje van alles gedaan, zoals karate, voetbal, volleybal, triathlons ,atletiek, maar het meest actief was ik op basketbalgebied.’

Je vader, Hesdy van Wilgen is van grote betekenis geweest voor De Arend en voor de basketsport in zijn algemeenheid in Suriname. Wat heb je in je opvoeding op het gebied van sport van hem meegekregen?

‘Doorzetten en hard trainen om je doel te bereiken en je sport met liefde uitoefenen.’

Op welke wijze is Hesdy van Wilgen nog steeds betekenisvol in de wijze waarop je de wielrensport beoefent en beleeft?

‘De liefde voor mijn sport, doorzetten, trots zijn en ergens voel ik, dat ik het aan hem verschuldigd ben, om hem te bewijzen, dat ik het weer kan, en daarmee bedoel ik, weer de top bereiken.’

Waarom koos je voor de wielersport?

‘Ik hield altijd van de wielersport. Ik vond het tof en wilde het altijd al proberen. Toen ik de stress en de druk van basketballen, niet meer aan kon, besloot ik uiteidelijk om het bij het wielrennen te gaan proberen. Het begon bij mij eerst met de deelname aan triathlonwedstrijden en al heel snel daarna, viel mijn keus op het wielrennen. De stress van de basketbalsport had meer te maken met het feit dat veel mensen mij vergeleken met mijn vader.’

Waarin vindt jij jezelf specifiek goed met wielrennen?

‘Wel, allereerst ben ik blij dat ik nog kan fietsen. In 2007 was ik betrokken bij een zware aanrijding, waarbij het bot van mijn bovenbeen verbrijzeld was geraakt. Daarnaast is mijn heupgewricht een beetje uit positie geraakt. Enkele jaren na het ongeluk had ik weer pech. In 2009 onderging ik een herniaoperatie . Ik ben dus ontzettend blij en ook ontzettend dankbaar dat ik nog kan fietsen. Maar om een antwoord te geven op je vraag, ik was vroeger een sprinter. Ik kan het nog een beetje, nou ja, ik bedoel eigenlijk, dat ik door mijn ervaring, nog aardig mijn mannetje kan staan in het peloton. Ik kan hard rijden en goed bijblijven.’

Welke onderdelen in het wielrennen zou je willen verbeteren?

‘Vroeger kon ik zoals eerder gezegd, goed sprinten, maar vanwege mijn fysieke gesteldheid op dit moment, kan dat niet meer zoals voorheen. Ik zou wel op gebied van tijdrijden iets beter willen worden.’

Wat zijn op dit moment je persoonlijke doelstellingen mbt de wielersport?

‘Ik zou het baanrecord op de 1 km willen verbeteren, De recordtijd van 1 minuut en 12 seconden, staat volgens mij al langer dan 40 jaar op naam van Gerard Brunings. Maar op dit moment wil ik een goed seizoen draaien en hoop ik ooit  weer, Suriname te mogen vertegenwoordigen tijdens internationale wielerwedstrijden. Als ik dat nog zou weten te bereiken, is Earl a happy man.’

Hoe vaak train je en hoe ziet de indeling van je training eruit?

‘Op dit moment train ik  5  dagen in de week. Nu ligt mijn focus meer op kilometers maken. Per week is het gemiddeld 500 km, dat ik op de fiets afleg.’

Wat is het mooiste wat je in de wielersport hebt beleefd?

‘In 2006 werd ik nationaal kampioen op de weg en op de tijdrit. In 2003 behaalde ik bij het baanwielrennen een zilveren medialle. In 2004 eindigde ik bij het baalwielrennen op de vierde plaats. De baanwedstrijden vonden plaats op Trinidad.  Ik hou ontzettend veel van baanwielrennen. Als ik daar een keus in kon maken, zou ik op de baan gaan  fietsen in plaats van op de weg.’

Heb je ook dieptepunten gekend?

‘Ja, zoals eerder aangegeven, struggle ik vanaf  die bewuste aanrijding  met mijn gezondheid. Dit heeft effect gehad op mijn terugkeer op de fiets .Ik heb veel tegenslagen en setbacks gehad in 2011. Ik brak toen 2 keer  in 4 maanden tijd mijn sleutelbeen.’

Je geeft aan dat je aardig wat tegenslagen (aanrijdingen en fracturen) te verwerken hebt gehad. Je moet mentaal en fysiek wel erg sterk zijn, want steeds lukt het jou om weer op de fiets te stappen. Wat is je drijfveer? 

‘Er zijn 2 verklaringen hiervoor:

1. Ik hou zielsveel van de wielersport. En gelet op mijn gezondheid, is het namenlijk de enige sport die ik nog kan uitoefenen. 

2. I had a dream en ik weiger deze droom op te geven. Ik heb mijn droom vaak bijgesteld, omdat ik ook realistisch ben, maar ik geloof er nog steeds in, dat ik ondanks al mijn tegenslagen, opnieuw deel zou kunnen uitmaken van de nationale selectie.’

 

Earl van Wilgen als wielrenner boezemt velen vrees in vanwege zijn scherpe tong. Hij is recht voor zijn raap; het maakt dan niet uit of je trainer, wielrenner, official, bestuurslid of journalist bent: Earl will always speak his mind. A n’o borgu no wan sma.Maar even scherp als zijn tong is, zo groot is zijn wielrenhart. Hij gaat zich met hand en tand verdedigen tegen ‘gelukzoekers’ in zijn geliefde sport.En eenmaal op de fiets is hij all-business. Dagelijks legt hij – ongeacht de weersomstandigheden – nog tientallen kilometers af. En hij ontfermt zich in zijn ‘oudere’ dagen over jeugdigen.

Maar persoonlijk ben ik Earl nog meer gaan waarderen na het verkeersongeval waar hij in oktober 2007 bij betrokken was. Zijn makker Benito Kitaman liet daarbij het leven. Zijn fighters mentaliteit kwam toen het best tot uiting: in plaats van bij de pakken neer te zitten, heeft Earl ondanks frustraties, ellende en pijn zich helemaal teruggewerkt in het wielerpeloton. En hoewel hij niet meer de jongste is – en met verschillende generaties heeft gefietst – houdt iedereen nog terdege rekening met de ‘bad boy’. In 2013 is hij in elk geval positief gestart en is zijn vierde plaats in de Yellow Birds Friyari race het bewijs dat Earl nog lang niet is ‘uitgefietst’.-.

Terence Oosterwolde, hoofd sportredactie Dagblad De Ware Tijd.

 

Wie is je idool bij het wielrennen in Suriname en wie in het buitenland?

‘Ik heb niet echt een wielrenidool . Mijn vader is altijd mijn idool geweest en hij is het nog steeds.’

Wat vindt je van het niveau van de wielrensport in Suriname?

‘Ik vind het redelijk, maar het kan stukken beter. Enkele jongens hebben een behoorlijk  niveau, maar de groep renners is veel te klein.  Verder zijn er niet genoeg wedstrijden, waardoor  het niveau heel langzaam stijgt.’

Hoe kijk je aan tegen de doping-affaire rondom Lance Armstrong?

‘Wel, ik ben daar heel koel in. Ze zitten in mijn ogen veel te veel te kletsen over Lance Armstrong. In zijn tijd was het stré- doping. Ik bedoel daarmee, dat hij een dopegebruiker was, onder de dopegebruikers.’

Na de bekentenis van Lance Arrmstrong is het de ene na de andere wielrentopper die bekent doping te hebben gebruikt. Wat is hierover je mening? Ben je verrast?

‘Wel, ik heb niet echt een mening hierover en ik ben ook niet verrast wanneer ik terugkijk op wie er allemaal doping hebben gebruikt.’

Wat is volgens jou de les die uit deze affaire moet worden getrokken?

‘Kijk, een sport waar de sporters clean zijn is altijd nice, maar wielrennen vergt fysiek en mentaal veel van je. Werkgevers verwachten veel van hun renners en dat geeft een hoge druk, waardoor men overgaat tot het gebruik van doping. Misschien moet men een aantal middelen op de dopinglijst wel toestaan en de middelen die echt slecht zijn voor de gezondheid niet.’

Hoe is het gesteld met doping in de wielrensport in Suriname?

‘Ik heb geen idee, wie wat gebruikt in Suriname .Maar ik denk dat we voor 90 % clean zijn in Suriname.’

Heb je ooit doping gebruikt?

‘Laat mij het zo zeggen, voor zover ik weet, niet. Omdat het niveau waarop de wielersport wordt beoefend, niet de absolute top is, is de druk en de behoefte om doping te gebruiken niet aanwezig. Ik denk er gewoon niet aan.’

Wie zijn de 5 meest getalenteerde wielrenners in Suriname?

‘Moses Rickets, Shane Meerberg ,Shaquille van de Lisle en Jair Tjon en Fa.’

Hoe is het in jouw ogen gesteld met de media-aandacht voor de wielersport?

‘De dagbladen schrijven vaak genoeg artikelen over de wielersport  en zeker na elke race. Maar wat mij betreft mag men meer artikelen schrijven en meer beelden vertonen op de tv, over de wielersport.’

Waar staat Suriname regionaal gezien met de wielersport?

‘Met het wegwielrennen staan we niet hoog, omdat we ook niet naar alle belangrijke wedstrijden gaan. Bij het baanwielrenen staat Suriname in de regio best wel goed. We hebben in Jair Tjon en Fa.een renner die nu in Nederland traint en die het best goed doet.’

Als jij de komende vijf jaar voorzitter van de Surinaamse Wielrenunie zou zijn, wat zou je anders doen?

‘Dit is geen gemakkelijke vraag. Ik zou er alles aan doen om de wielersport over een eigen wielerbaan en een eigen parcour te laten beschikken, waardoor er vaak wedstrijden kunnen worden gereden. Een autovrij parcour lijkt mij geweldig. Ik zou bijvoorbeeld tot het asfalteren van de trimbaan van Cul overgaan.’

Zou je nog iets willen toevoegen aan het interview?

‘Jazeker. Ik spreek de wens uit dat wij met z’n allen, de wielersport vooruit  moeten brengen en dat alle persoonlijke issues, die men met elkaar heeft, aan de kant worden gezet, in het belang van de wielersport.’

U bevindt zich hier: Home Artikelen Interviews In the spotlights: Earl van Wilgen

© 2012 |  Websitebeheer | Beheerpaneel
Website ontwikkeld door XI WebDesign 2012